Της Νέλλης Ξενάκη

Γεννημένος το 1952 στο Μπολτζάνο της Ιταλίας, φοιτά στην Ακαδημία του Σάλτσμπουργκ υπό την εποπτεία του Oskar Kokoschka και ολοκληρώνει τις σπουδές του στην αρχιτεκτονική, στη Φλωρεντία, το 1975. Τρία χρόνια αργότερα, εγκαθίσταται στο Μιλάνο, όπου ξεκινάει να εργάζεται κοντά στον Ettore Sottsass, για να συμπεριληφθεί το 1980 στους ιδρυτές του κινήματος Memphis, στην ομάδα που διαμόρφωσε την αισθητική της δεκαετίας του’80 με τα χαρακτηριστικά δείγματα γραφής: ενθουσιώδη, πολύχρωμα, αλληγορικά, γεμάτα δύναμη και κέφι για ζωή. Η εμπειρία επιδρά όχι μόνο στη δουλειά του, αλλά και στην καριέρα του, καθώς, απελευθερωμένος από οποιοδήποτε κλισέ, πειραματίζεται με αντικομφορμιστικές φόρμες, συχνά απείθαρχες και πάντοτε συμβολικές, πάντοτε πολυδιάστατες, καταργώντας τα όρια, ανακαλύπτοντας ολοένα καινούριες δυνατότητες έκφρασης, καταλήγοντας σε πρωτοποριακές μεθόδους σχεδιασμού, πρεσβεύοντας και έμπρακτα επιβεβαιώνοντας πως «σημαντικό» και «ενδιαφέρον» σημαίνει «ανατρεπτικό» και οπωσδήποτε «καινούριο». Στα πρώτα του βήματα εμπλέκεται και με την κεραμική, διόλου τυχαία, αφού ο γλύπτης πατέρας του τον προικίζει από παιδί όχι μόνο με αγάπη για τον πηλό, αλλά και με σχετικές γνώσεις. Το 1983 αναλαμβάνει την έδρα των Εφαρμοσμένων Τεχνών στην Ακαδημία της Βιέννης και το 1984 στήνει το δικό του γραφείο στο Μιλάνο, με έργα αρχιτεκτονικής, ντιζάιν και γραφικών, το οποίο και διατηρεί ως σήμερα. Η συνεργασία του με κορυφαίους οίκους, ανάμεσά τους οι Artemide, Catalano, Bulgari, Driade, Fontana Arte, Illy, Kartell, Lavazza, Missoni, Philips Electronics, Porsche Design, Rosenthal, Swatch, Vitra, Villeroy & Boch, Zuccheti, επιβεβαιώνει την καταξιωμένη θέση του στη διεθνή σκηνή και ταυτόχρονα την ικανότητά του να περνάει με θαυμαστή ευκολία από το ένα πεδίο στο άλλο. Από το κτίριο στο αντικείμενο, από το έπιπλο και το φωτιστικό στα εσωτερικά σπιτιών, γραφείων και ξενοδοχείων, από τη μεγάλη κλίμακα στη μικρή, συνδέοντας, από τη μία μαγικά και από την άλλη εμπεριστατωμένα, όλες τις δημιουργίες του μεταξύ τους, σαρώνοντας διαγωνισμούς, αποσπώντας αμέτρητα βραβεία και διακρίσεις κάθε είδους. Είναι ενδεικτικό πως ο ίδιος αποποιείται διακριτικά τον τίτλο του αρχιτέκτονα ή του ντιζάινερ, ομολογώντας πως δυσκολεύεται να βρει μια επεξηγηματική ερμηνεία για τις ιδιότητες και δραστηριότητές του, εντέλει θεωρώντας άχαρες τις ταμπέλες μπροστά στην ουσία και την εξέλιξη των πραγμάτων. Επιμένει να είναι ειλικρινής. Παραδίδοντας σε χρήση κτίσματα που σέβονται το άτομο και το περιβάλλον, πρωταρχικά υπολογίζοντας τις μεμονωμένες ανάγκες και προσδοκίες του χρήστη, παρέχοντας ασφάλεια και σταθερότητα στην καθημερινή του ζωή, παρέχοντάς του λόγους να απολαμβάνει την κάθε στιγμή του. Εδώ εμπλέκεται και, μάλιστα, αλληλένδετα η συμμετοχή του ως βιομηχανικού σχεδιαστή, αφού ο Thun ολοκληρώνει τους χώρους του μέχρι την τελευταία τους λεπτομέρεια, φροντίζοντας για την εμφάνιση και τον εξοπλισμό τους, προτείνοντας κομμάτια που δεν χρειάζονται πια κάτι περισσότερο για να επιβάλουν την υπεροχή τους. Φροντίζοντας και για τα υλικά, καθώς σχεδιάζει δάπεδα για την Parador, τα οποία στην Ελλάδα εισάγονται αποκλειστικά από την εταιρία Top Material, αποδεικνύοντας πως, σήμερα πια, κάθε του... βήμα συνιστά την εμπνευσμένη συνέχεια του προηγούμενου και όλα μαζί, δικαιωματικά, στρώνουν το δρόμο του ως την κορυφή. Με πηγαίο ταλέντο...