Της Νέλλης Ξενάκη

Μεγαλωµένος σε ένα δηµιουργικό περιβάλλον, χάρη στη µητέρα του, καθηγήτρια ιστορίας Τέχνης και Υφάσµατος, ενεπλάκη µε το ντιζάιν από µικρή ηλικία, θεωρώντας το, όπως ήταν φυσικό, αναπόσπαστο µέρος της καθηµερινής ζωής του. Γεννήθηκε το 1968 στο Ένσεντε της Ολλανδίας, σπούδασε βιοµηχανικό σχέδιο στην Ακαδηµία του Ντιζάιν του Αϊνχόβεν και, στη συνέχεια, στο Royal College of Art του Λονδίνου, την πόλη όπου έκτοτε ζει και εργάζεται, µε µόνη ανάπαυλα το διάστηµα από το 2005 έως το 2009, κατά τη διάρκεια του οποίου εγκαταστάθηκε στην Κεντρική Γαλλία.

Από την αρχή της καριέρας του τον απασχολούν τα ανακυκλωµένα υλικά και δεν διστάζει να σµιλέψει τα βάζα της πρώτης συλλογής του, tranSglass, επάνω σε χρησιµοποιηµένα µπουκάλια του κρασιού και της µπίρας και αµέσως µετά να παραδώσει σε χρήση µια δεύτερη συλλογή, µε πολυθρόνες και καρέκλες από απλά ξύλα και επένδυση από φθαρµένες κουβέρτες.

Ελκύεται από τα παλιά, εγκαταλελειµµένα αντικείµενα, από την ξεπερασµένη και άχρηστη πια οµορφιά τους και νιώθει την ανάγκη να τα ξαναγυαλίσει µε το θαυµατουργό ραβδί του και να τα εντάξει από την αρχή στον κόσµο του, έναν κόσµο αλλιώτικο, ποιητικό, αισθαντικό, τρυφερό, ροµαντικό, εντέλει ιδανικό για χρήστες-πρίγκιπες και πριγκίπισσες, εντέλει ιδανικό για όσους ψάχνουν, όπως και ο ίδιος, το σπάνιο, το παράξενο, το εκφραστικό, το παράταιρο και το αντισυµβατικό, σε µια εποχή µε ανέκφραστους και συµβατικούς κανόνες.

Πειραµατίζεται, εξελίσσεται, αναζητάει νέες µεθόδους κατασκευής, προχω-ράει συνδυάζοντας την προηγµένη τεχνολογία µε τις πα-ραδοσιακές, χειροποίητες τεχνικές, µεριµνεί για τα πράγ-µατα που ακόµη δεν υπάρχουν, τα επινοεί και τα υλοποιεί. Τα καµουφλάρει µε κιπούρ δαντέλα, µετάξι και µουσελίνα, τα σταµπάρει µε περικοκλάδες, λουλούδια, αστέρια και ασηµόσκονη, τα εξοπλίζει µε στόφα ονείρων και συνειρµών, τα ραίνει µε αναπάντεχες εκρήξεις καθαρού χρώµατος, τα µετατρέπει σε µικρά κοµµάτια παραµυθιού, από το έπιπλο µέχρι το φωτιστικό και το διακοσµητικό, όλα τους µοναδικά, εκτυφλωτικά, πολύτιµα.

Όταν συνειδητοποιεί πως οι δηµιουργίες του δεν µπορούν παρά να αναπαραχθούν σε περιορισµένο αριθµό, µοιραία πως κοστίζουν περισσότερο από ό,τι εκείνος θα έλπιζε, συνθηκολογεί µε τη βιοµηχανική παραγωγή, την προσαρµόζει στα µέτρα του και υπογράφει πιο προσιτές συλλογές, προσβλέποντας να βρουν τον προορισµό τους σε κάθε χώρο και σπίτι. Το πετυχαίνει αναµιγνύοντας παντού και πάντα την Τέχνη µε το σχέδιο, άλλοτε ζωγραφίζοντας τις επιφάνειες, µε τη βοήθειά τους στέλνοντας αισιόδοξα µηνύµατα, άλλοτε πάλι πλάθοντας παράδοξα τις φόρµες: από διάτρητα φύλλα αλουµινίου, από ακρυλικά, από βαµβακερά νήµατα, από φίνα πορσελάνη, από αψεγάδιαστα κρύσταλλα, από λαµπερή ύλη, τόσο που να αντανακλούν την πίστη του στον αυθορµητισµό, στην ειλικρίνεια και στην αθωότητα.

Ένας σύγχρονος µάγος, µε ταλέντο και γόνιµες απόψεις. Εκκεντρικός σε ό,τι αφορά στις προσωπικές του συνήθειες, αθεράπευτα συναισθηµατικός και πρωτοπόρος σε ό,τι αφορά στη δουλειά του. Ντυµένος µόνο λευκά, µόνο µαύρα ή µόνο κόκκινα, περνώντας εβδοµάδες αποκοµµένος σε ένα δάσος της Σουηδίας, διασχίζοντας εξαντλητικές αποστάσεις µε το ποδήλατο ή αποκηρύσσοντας το µίνιµαλ, παραµένει ο ευφάνταστος εαυτός του. Και χαράσσει τη δική του πορεία.