PHILIPPE BESTENHEIDER/με ελβετική συνέπεια

Κάνοντας δυναμικά την εμφάνισή του σε έναν κατεξοχήν ιταλοκρατούμενο χώρο, όχι μόνο έπεισε από νωρίς για τις ικανότητές του, αλλά γρήγορα χαρακτηρίστηκε ως το νέο φαινόμενο της διεθνούς σκηνής.

Της Νέλλης Ξενάκη  Φωτ.: Studio Bestenheider

Γεννημένος το 1971 στη Σιόν, μια μικρή πόλη της Ελβετίας, όπου ακόμη διατηρεί ένα δεύτερο γραφείο, σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης και εν συνεχεία βιομηχανικό σχέδιο στην Domus Academy του Μιλάνο.

Τα πρώτα του βήματα τα έκανε δίπλα στην Patricia Urquiola, σχεδιάζοντας για τις εταιρίες Alessi, Molteni και Agape, πριν ανεξαρτητοποιηθεί και στήσει το δικό του στούντιο στη Μέκκα του ντιζάιν, εξαρχής προσελκύοντας πελάτες με βαρύγδουπο όνομα και ανάλογη εμβέλεια. Ανάμεσά τους, ο οίκος Moroso εμπιστεύτηκε το νεαρό με το δυσπρόφερτο όνομα και την αιχμηρή λογική και του ανάθεσε την κατασκευή μιας καρέκλας. Προφανώς όχι μιας οποιασδήποτε καρέκλας, καθώς η Nanook, με τα δισδιάστατα γραφικά μοτίβα της να φέρνουν στο νου άλυτους χημικούς τύπους ή έστω αψεγάδιαστες νιφάδες, χρωματισμένες και ρυθμικά επαναλαμβανόμενες, απέσπασε την προσοχή όλων, αυτόματα εξασφαλίζοντας αναγνώριση και καταξίωση στο δημιουργό της. Εκείνος έσπευσε να την πλαισιώσει με αντίστοιχη πολυθρόνα και βοηθητικό τραπέζι, στο μεταξύ συγκεντρώνοντας αφενός ανεκτίμητες εμπειρίες από δουλειές στη Ζυρίχη, στο Μιλάνο και στο Λος Άντζελες, αφετέρου πολυάριθμες διακρίσεις από διαγωνισμούς και διεθνείς εκθέσεις.

Εφευρετικός, άμεσος, συνεπής, ευθύς, ποιητικός και ορθολογιστής την ίδια στιγμή, εκπλήσσει με κάθε καινούριο μοντέλο του, άλλοτε αποδίδοντας φόρο τιμής σε παλαιότερους δημιουργούς, όπως στην περίπτωση του ευέλικτου κάμπινετ Erno, το οποίο αφιέρωσε στον αρχιτέκτονα και ντιζάινερ Erno Rubik, άλλοτε απλά παίζοντας με τις εφαρμογές ενός οκτάγωνου ή ενός γραμμικού τριφυλλιού και άλλοτε πάλι μετουσιώνοντας σε φόρμες την παράδοση των μακρινών χωρών που τον γοητεύουν. Τυπικό παράδειγμα, η Binta, η πολυθρόνα με περίγραμμα που θυμίζει ξύλινο γλυπτό και επένδυση που μιμείται τα χειροποίητα υφάσματα των γυναικών της Αφρικής, πανάλαφρη, καθότι φτιαγμένη από πολυουρεθάνη, εντυπωσιακή, καθότι μοναδική και πρωτοπόρα στο είδος της. Αγαπάει τα προηγμένα υλικά, επανεξετάζει και εξαντλεί τις δυνατότητές τους, ανακαλύπτει νέ-ους τρόπους για να τα αξιοποιήσει και, με τη βο-ήθειά τους, να επιλύσει πρακτικά προβλήματα. Η λειτουργικότητα τον αφορά όσο και η αισθητική και αυτό είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό που αναμφίβολα προσμετράται στα προσόντα του.

Από την άλλη, τα μοντέλα του διαφοροποιούνται από καθετί προηγούμενο, εμπεριέχοντας και συ-ναίσθημα και λογική, λογική εύκολα κατανοητή. Δίνοντας σχήμα σε καθετί που τον περιβάλλει –από φωτιστικά που κρύβονται ιδιοφυώς σε σχισμές, μέχρι σεζλόνγκ που μαζεύονται και αποθηκεύονται πονηρά σε απειροελάχιστο χώρο– επινοεί τη δική του τάξη πραγμάτων. Την αποδίδει με συσχετισμούς και αναφορές, με στοιχεία που ναι μεν βασίζονται σε οικείες εικόνες, εισάγουν ωστόσο μια ολόφρεσκη, απρόβλεπτη, ανανεωτική πνοή στο βιομηχανικό τοπίο.

Η καρέκλα Titti της εταιρίας Frag, με το δαντελένιο κάθισμα από δέρμα, ισορροπεί με θαυμαστό τρόπο ανάμεσα στο χθες και στο σήμερα. Η πολυθρόνα Beth ντύνεται με εκτυφλωτικά ζακάρ και καρό υφάσματα, τα τραπέζια Leros και Tilos φέρνουν στο προσκήνιο ολόκληρες σειρές από τεντωμένα νήματα. Στην περίπτωση του Bestenheider η φαντασία έχει επιχειρήματα, η ευρηματικότητα έχει πειθώ και το ταλέντο ελβετική προέλευση...