Της Νέλλης Ξενάκη

Αρχιτέκτονας, βιομηχανικός σχεδιαστής και εφευρέτης, οι ιδιότητες που καταλήγουν σε ένα πολύπλευρο, ευρηματικό, τολμηρό ταλέντο, από αυτά που ξεπερνούν τα σύνορα μιας χώρας και, έτσι απλά, ανοίγουν φτερά για να βρεθούν παντού.

Γεννημένος το 1966 στην Τουλούζη, σπούδασε βιομηχανικό σχεδιασμό στην Ecole National Supérieure de Creation Industrielle του Παρισιού και αμέσως μετά, το 1990, ξεκίνησε την καριέρα του στο πλευρό του Marc Berthier. Η συνέχεια ήταν, με μαθηματική ακρίβεια, αναμενόμενη.

Οι πρώτες του κιόλας δουλειές τον εκτόξευσαν στην κορυφή, κάνοντας σε όλους γνωστό όχι μόνο το όνομά του αλλά και τις προθέσεις του. Αυτός ο νεαρός οραματιστής είχε σκοπό να αλλάξει τον κόσμο, να τον γεμίσει με μπόλικο συναίσθημα, να του προτείνει εναλλακτικές λύσεις για την καθημερινή του ζωή, να του διδάξει την τέχνη της απόλαυσης των απλών πραγμάτων, να τον φέρει σε πλήρη αρμονία με το χώρο του και τη φύση.

Ανεπηρέαστος από τις δοκιμασμένες συνταγές και τις εκάστοτε μόδες, ανεπηρέαστος και από το προφίλ καθενός από τους ηχηρούς οίκους που του ζητούσαν συνεργασία, συνέχισε να σχεδιάζει όπως σχεδίαζε. Με δέος μπροστά στον ανθρώπινο παράγοντα, με ουσία, με ειλικρίνεια, με αισιοδοξία, με φρέσκες ιδέες, με οικολογικές ανησυχίες, αναζητώντας τη μαγεία για να τη χαρίσει σε όσους την ήθελαν, αναζητώντας τους συμβολισμούς που θα προσέφεραν διεξόδους από καθετί συμβατικό και, κυρίως, αναζητώντας τις καινοτομίες που θα έκαναν την αρχή μιας νέας εποχής. Προφανώς, της δικής του. Όσο για τις συνεργασίες, αυτές συμφωνήθηκαν και, μάλιστα, με τους όρους του.

Άλλοτε προτείνοντας μια βόλτα στο φεγγάρι, με την πολυθρόνα Auckland, όμοια με εργονομικό κάθισμα πιλότου, και τον καναπέ Aspen, στο σχήμα μιας ατράκτου, έχοντας για συνεπιβάτη την εταιρία Cassina, και άλλοτε πάλι πλέοντας σε βαθιά νερά, πότε επάνω σε ένα μακρύ κανό, τον καναπέ In Out της εταιρίας Cappellini, πότε επάνω σε ένα παράδοξο σφουγγάρι, την πολυθρόνα Truffle της εταιρίας Porro. Ναι, ο Massaud πασπαλίζει με ασημόσκονη κάθε του σχέδιο, επιστρατεύοντας παράλληλα και όλες τις δυνάμεις της σύγχρονης τεχνολογίας για να το πετύχει.Ή επινοεί καινούριες. Και πράγματι κοντεύει να αλλάξει τον κόσμο, επηρεάζοντας καθοριστικά την αισθητική και τις συνήθειές του.

Με δύο ακόμη ασυνήθιστες δημιουργίες του ως αποδείξεις, έργα του αρχιτεκτονικού γραφείου του με τον Daniel Pouzet. Πρόκειται για το ιπτάμενο ξενοδοχείο Manned Cloud και το Volcano Chivas Stadium στην Γκουανταλαχάρα του Μεξικό. Για το Στάδιο, δεν υπάρχει αμφιβολία πως από μακριά μοιάζει με ηφαίστειο, φιλήσυχο ωστόσο, πως διαθέτει 45.000 θέσεις, πως το σκέπαστρό του φαντάζει σαν δαχτυλίδι καπνού επάνω από έναν ενεργό κρατήρα και πως τον Απρίλιο θα ανοίξει τις πόρτες του στο κοινό. Σε ό,τι αφορά στο ξενοδοχείο, οι λεπτομέρειες αφήνουν εκστατικό και τον πιο απαιτητικό επισκέπτη.

Όντως ιπτάμενο, είναι ένα αερόπλοιο για σαράντα επιβάτες, με δεκαπέντε άτομα πλήρωμα, που προκαλεί το συνειρμό μιας λευκής φάλαινας, που καλεί τους ταξιδιώτες να ανακαλύψουν τον πλανήτη, κοιτάζοντάς τον από ψηλά, χωρίς να αφήνουν ίχνη πίσω τους, και βέβαια που ανατρέπει κάθε τυποποιημένη έννοια διακοπών, ανοίγοντας δρόμους στον ουρανό και στα όνειρα. Παρακαλώ, προσδεθείτε!